จากอาหรับสู่แดนโสม ต้นกำเนิดเครื่องดื่มใสในขวดเขียว

จากอาหรับถึงแดนโสม ประวัติศาสตร์ของเหล้าใสในขวดเขียว สู่เครื่องดื่มประจำชาติ

เครื่องดื่มยอดนิยมจากแดนโสมขาวนี้ แท้จริงแล้วไม่ได้มีรากกำเนิดมาจาก เกา หลี แต่ดั้งเดิม หากมาจากเหล้าโบราณแถบอาหรับ อันเป็นที่รู้จักในนาม ‘อารัค’ (Araq) ซึ่งได้รับการนำเข้าสู่คาบสมุทร เกา หลี ในช่วงราชวงศ์โครยอของ เกา หลี

เมื่อชาวเกาหลีได้เรียนรู้เทคนิคการ ก ลั่ น เ ห ล้ า ชนิดนี้ จึงนำไปปรับใช้เสริมความแรงให้กับ ‘มักกอลลี’ (Makgeolli-สาโทพื้นเมืองชนิดหนึ่งของเกา หลี) โซจูจึงถือกำเนิดขึ้นนับแต่นั้น

คำว่า ‘โซจู’ (소주) มีความหมายถึง เ ห ล้ า เ ผ า เนื่องจากกรรมวิธีการผลิตที่ต้อง ก ลั่ น ด้วยอุณหภูมิที่ค่อนข้างสูง โซจูในแบบดั้งเดิม เริ่มจากการหมักของเหลวจากข้าวหรือแป้งด้วย ‘นูรุก’ (Nuruk) หัว เ ชื้ อ สำหรับหมัก ซึ่งเป็นยีสต์ธรรมชาติ เป็นเวลาประมาณ 15 วัน

จนได้ของเหลวปริมาณแอลกอฮอล์ไม่แรงมาก แล้วจึงนำไป ก ลั่ น ใน ‘โซจูโกริ’ (Soju Gori) ซึ่งเป็นอุปกรณ์ดั้งเดิมสำหรับการกลั่นใน เ ก า ห ลี (แต่ปัจจุบันปรับมาใช้หม้อต้ม ก ลั่ น สมัยใหม่แล้ว) จนได้ออกมาเป็น เ ห ล้ า โซจู โดยทั่วไปโซจูมักมีปริมาณแอลกอฮอล์อยู่ระหว่าง 20-40 ดีกรี และมีรสขมอมหวาน

ในสมัยเริ่มแรกนั้น โซจูแบบดั้งเดิมเป็น เ ห ล้ า ใสดีกรีค่อนข้างสูง ที่ ก ลั่ น จากข้าวขาวบริสุทธิ์เพียงอย่างเดียว ซึ่งเป็นส่วนผสมที่มีราคาแพง โซจูจึงได้รับความนิยมอย่างรวดเร็วในหมู่ชนชั้นสูง ผู้ ร่ำ ร ว ย ส่งผลให้รัฐบาลสั่งห้ามผลิตโซจูในปี 1375

จนเมื่อญี่ปุ่นยึดครอง เ ก า ห ลี ใ ต้ ซึ่งเริ่มตั้งแต่ปี 1910 เกิด ภ า ว ะ ข า ด แ ค ล น ข้าวในช่วง ส ง ค ร า ม เ ก า ห ลี ทำให้ผู้ผลิตโซจูหันไปใช้วัตถุดิบทางเลือกอย่างแป้ง, ธัญพืช, ข้าวสาลี, มันเทศ หรือแม้กระทั่งมันสำปะหลังแทน ทำให้โซจูเจือจางและมีดีกรีต่ำลง

ส่งผลให้โซจูมีบุคลิกรสชาติ ที่แตกต่างหลากหลายกันไปตามวัตถุดิบและกรรมวิธีผลิต ซึ่งในที่สุดคำสั่งห้ามของรัฐบาลที่ห้ามผลิตโซจูจากข้าวก็ถูกยกเลิกในปี 1999

ทั้งนี้ ในเชิง ก ฎ ห ม า ย นั้น โซจูไม่ได้มีข้อกำหนด ค ว บ คุ ม การผลิตที่ชัดเจนและ เ ค ร่ ง ค รั ด เหมือนอย่าง สุ ร า ตะวันตก จึงทำให้โซจูนั้นมีความหลากหลาย และยังเป็นที่ ถ ก เ ถี ย ง ว่า แท้จริงแล้วโซจูนั้น มีคำจำกัดความว่าอย่างไรกันแน่

ในช่วงยุค ป ฏิ วั ติอุตสาหกรรม เ ก า ห ลี ใ ต้ โซจูหาได้เป็นเพียงแค่เครื่องดื่ม แ อ ล ก อ ฮ อ ล์ ชนิดหนึ่ง แต่ยังเป็นสัญลักษณ์ของความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันของผู้ใช้ แ ร ง งาน และเป็นเครื่องดื่มที่ช่วยปลอบประโลมยาม เ ห นื่ อ ย ล้ า

ซึ่งในช่วงเวลานั้นเอง ที่ทำให้ความนิยมของโซจู แซงหน้ามักกอลลีอย่างรวดเร็ว การบริโภคโซจูเติบโตขึ้นอย่างกว้างขวางในสังคม เ ก า ห ลี สมัยใหม่ จนได้รับการยอมรับให้เป็นเครื่องดื่มประจำชาติ

ดังจะเห็นผ่านภาพยนตร์และซีรีส์ได้ว่า การดื่มเป็นเครื่องมือในการเข้าสังคม เป็นเรื่องปกติ เป็นไลฟ์สไตล์อย่างหนึ่งในวัฒนธรรมของชาว เ ก า ห ลี รวมถึงการผลิตโซจู แ อ ล ก อ ฮ อ ล์ ต่ำรสผลไม้และรสชาติใหม่ ๆ เพื่อเจาะกลุ่มนักดื่มผู้หญิงและคนรุ่นใหม่ ก็มีส่วนสำคัญที่ช่วยทำให้การบริโภคโซจูได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางขึ้นด้วย

เหตุผลที่ทำให้ เ ห ล้ า ขาวใสในขวดเขียวนี้ แพร่หลายและได้รับความนิยมในระดับสากล ส่วนหนึ่งนั้นปฏิเสธไม่ได้เลยว่า เป็นเพราะความสำเร็จมาจากซอฟต์พาวเวอร์ ผ่านสื่อบันเทิงที่นำเสนอภาพวัฒนธรรมไลฟ์สไตล์ เ ก า ห ลี

ซึ่งคอซีรีส์สายเกาต่างก็คุ้นเคยกับฉากกินดื่มของชาว เ ก า ห ลี กันเป็นอย่างดี ละครโทรทัศน์ของ เ ก า ห ลี สามารถช่วยกระตุ้นยอด ข า ย โซจูได้อย่างมาก โดยเฉพาะในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

ในขณะเดียวกัน ก็ได้มีความพยายามเคลื่อนไหวอย่างหนักที่จะนำโซจู ก ลั่ น ในแบบดั้งเดิมที่ผลิตจากข้าวเน้น ๆ กลับมา เพื่อฟื้นฟูประเพณีการดื่มโซจูในแบบดั้งเดิมที่เกือบจะ สู ญ หายไปของ เ ก า ห ลี ให้กลับมามีชีวิตขึ้นอีกครั้ง

About ดาวพระศุกร์

View all posts by ดาวพระศุกร์ →